چه بگويم ز غمش؟

چه بگويم ز غمش، غمش امانم ندهد
چه کنم که دلبرم چهره نشانم ندهد
به که گويم که تب و تاب و توانم همه رفت
به که روي آورم اکنون که زيانم ندهد
تلخ‌تر از دوري و هجران غمي نيست دگر
چه شود گر نوگلم زجر چنانم ندهد
ز بس ناز کشيدم که شدم شهره شهر
ترسم اين يار مي هر دو جهانم ندهد
ساقيا باده مستانه مريزم به سبوي
تا بدانم به جهان، سِرّ نهانم ندهد
مسکين ره عشقم و ليکن چه سود
بار الها که حبيبم جا و مکانم ندهد
همه شب در طلب آن مه زيباي شبم
به سحر آمد و وي نه اين نه آنم ندهد
سپردم به صبا سلامم برساند به دوست
بي‌وفا پاسخ آن نامه رسانم ندهد
تمنا بسي کردم از او چنين عذابم ندهد
دل سنگش چه سبب به اشک روانم ندهد
اگر اين عشق بود که ديگر عاشق نشوم
اين چه عشق است که دمي راحت جانم ندهد

نوشته شده توسط M o h 3 n در 86/12/16 ساعت | لینک ثابت |

دوست دارم" را من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام اين گل سرخ من است دامني پر کن از اين گل که دهي هديه به خلق که بري خانه ي دشمن ! که فشاني بر دوست, راز خوشبختي هر کس به پراکندن اوست! در دل مردم عالم _ به خد ا_ نور خواهد پاشيد روح خواهد بخشيد. تو هم اي خوب من! اين نکته به تکرار بگو اين دلاويز ترين شعر جهان را همه وقت نه به يک بار و به ده بار,که صد بار بگو "دوستم داري " را از من بسيار بپرس دوستت دارم را با من بسيار بگو