حق نمک

اي که دل ريش مرا بالب تو حق نمک     حق نگه دار که من ميروم الله معک

تويي آن گوهر پاکيزه که در عالم قدس     ذکر خير تو بود حاصل تسيح ملک

در خلوص منت ار هست شکي تجربه کن     کس عيار زر خالص نشناسد چو محک

گفته بودي که شوم مست ، دو بوست بدهم     وعده از حدٌ بشد و ما نه دو ديديم و نه يک

بگشا پسته ي خندان و شکر ريزي کن    خلق را از دهن خويش مينداز به شک

چرخ برهم زنم ار غير مرادم گردد     من نه آنم که زبوني کشم از چرخ فلک

"حافظ"

نوشته شده توسط M o h 3 n در 87/01/10 ساعت | لینک ثابت |

دوست دارم" را من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام اين گل سرخ من است دامني پر کن از اين گل که دهي هديه به خلق که بري خانه ي دشمن ! که فشاني بر دوست, راز خوشبختي هر کس به پراکندن اوست! در دل مردم عالم _ به خد ا_ نور خواهد پاشيد روح خواهد بخشيد. تو هم اي خوب من! اين نکته به تکرار بگو اين دلاويز ترين شعر جهان را همه وقت نه به يک بار و به ده بار,که صد بار بگو "دوستم داري " را از من بسيار بپرس دوستت دارم را با من بسيار بگو